مریم دلبر

برخی از آثار و برکات زیارت عاشوراء

یکی از مهمترین وسایل مجرب برای تقرب به حضرت سید الشهداء (ع) زیارت عاشوراء است

انسان می تواند زیارت عاشوراء را در هر مکان و زمان با دلی پاک و نیتی صادق بخواند شفا در تربتش ، استجابت دعا در تحت قبه اش دوای هر دردی در گرو یک نگاه اوست .

آب دریا را اگر نتوان کشید                     هم به قدر تشنگی باید چشید

جرعه ای از انوار زیارت عاشورا را در این موجز متذکر می شویم.

1.       زیارت عاشوراء را خدا انشاء فرموده

2.       آمرزش گناهان گذشته و آینده

3.       مواظبت بر آن موجب رفع عذاب قبر است

4.       زیارتش امان از آتش دوزخ است

5.       بهترین خواسته ها در این زیارت نهفته است

6.       زیارتش امان است از بلاهای دنیوی

7.       بر طرف شدن قحطی و گرانی

8.       از جمله عبادت مهم اولیاء خدا زیارت عاشوراء بوده

9.       خدا به خواننده آن نظر رحمت می فرماید

10.    برکت عمر و روزی بازیارت امام حسین (ع)

11.    مانند کسی که خدا را در عرش زیارت کرده است

12.    ادای حق رسول الله (ص) و علی (ع) و فاطمه (س)

13.    ختم هفتگی زیارت عاشوراء (از شنبه تا جمعه)

14.    همه گرفتاریها را رفع می کند

15.    ایام زیارت از عمر مقدر به حساب نمی آید و خداوند به همان مقدار بر عمرشان بیافزاید .

16.    به خواننده زیارت عاشوراء ده خصلت عطا می شود

          از جمله اینکه او و فرزندانش را تا چهار نسل از مرگ سوء نگه می دارد و از بدیها و فقر در امان می دارد ، دشمن بر او غلبه نمی کند ، از جنون برص پیسی و جذام مصون می دارد و شیطان به او دست پیدا نمی کند .

17.    اکثیر دردهای بی درمان و حاجت های بی سر و سامان « خانمی 20 سال صاحب فرزند نشده بود با مداومت 40 روزه بر این زیارت صاحب فرزند گردید . »

18.    مرحوم صدر باد کوبه ای که به زیارت عاشوراء مداومت داشته و دائم الوضوء بوده پس از 23 سال هنگامی که قبر او را شکافتند بدن شریفش را تر و تازه یافتند .

التماس دعا

سلام بچه ها

من مریم هستم

بچه ها ببخشید که خیلی کم مینوشتم

من این وبلاگ رو میخواستم ببندم

اما اقا رضا نمیدونم به چه دلیلی اما نمیخوان این وبلاگ بسته بشه

منم تصمیم گرفتم این وبلاگ رو به رضا بدم

اون از من لایق تره برای نوشتن توی این وبلاگ

فقط تنهاش نذارین چون به قول خودش خیلی تنهاست

برام خیلی دعا کنید

یا علی

کاشکی دوستیها مثل رابطه ی دست و چشم بود

                    وقتی دست آسیب می بینه چشم اشک می ریزه 

                                     و وقتی چشم اشک می ریزه دست اشکا رو پاک می کنه ...

می گفت عا شقم

می گفت عا شقم , دوستش دارم و بدون او هيچم و برای او زنده هستم

او رفت , تنها ماند ... زندگی کرد و معشوق را فراموش کرد

ازاو پرسيدم از عشق چه می دانی ؟ برايم از عشق بگو

گفت : عشق اتفاق است بايد بنشينی تا بيفتد 

گفت:عشق آسودگيست , خيال است ... خيالی خوش

گفت : ماندن است . فرو رفتن در خود است

گفت : خواستن و تملک است , گرفتن است

گفت : عشق سادست , همين جاست دم دست و دنيا پر شده از عشقهای زود

عشقهای ساده اينجايی و عشقهای نزديک و لحظه ای

گفتم : تو عاشق نبودی و نيستی

گفتم : عشق يک ماجراست , ماجرايی که بايد آن را بسازی

گفتم : عشق درد است درد تولدی نو . عشق تولد است به دست خويشتن

گفتم : عشق رفتن است عبور است , نبودن است

گفتم:عشق جستجوست , نرسيدن است , نداشتن و بخشيدن است

گفتم : عشق درد است , دير است و سخت است

گفتم : عشق زيستن است از نوعی ديگر

به فکر فرو رفت و گفت عاشق نبوده ام

گفتم عشق راز است . راز بين من و توست , بر ملا نمی شود و پايان

نمی يابد . مگر به مرگ

آهی سردی کشید

دیگه هیچی نگفت

سرشو انداخت پائین و آروم از پیشم رفت

      سکوت را می پذیرم        

      اگر بدانم روزی با تو ســــخن خواهم گفت      

      تیره بختی را می پذیرم      

      اگر بدانم روزی چشمان تو را خواهم سرود      

      مـــرگ را می پذیرم      

      اگر بدانم روزی  تـــــــو خواهی فهمید کـه      

دوستت دارم

شبی از پش یک تنهایی نمناک و بارانی تو را با لهجه ی گلهای  نیلوفر صدا کردم

تمام شب رابرای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های بی احساس

تو را از بین گلهایی که در تنهاییم روئید با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:

دلم حیران و سرگردان چشمانی ست رویایی

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت

و من بعد از عبور تلخ و غمگینت حریم چشمهایم را

به روی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشید وا کردم

نمی دانم چرا رفتی؟

نمی دانم چرا؟

شاید خطا کردم

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا؟ تا کی؟ برای چه؟

ولی رفتی

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید

و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت

تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشمهایش خیس باران بود

و بعد از رفتن تو انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستیم از دست خواهد رفت

کسی حس کرد که من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد

کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

و من با آنکه می دانم تو هرگز یاد مرا با عبور تلخ خود نخواهی برد هنوز آشفه

چشمان توام

برگرد...

ببین که سر نوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه وهم و پرسش و تردید

کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت:

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی ما بین اشک و حسرت وتردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سرد است

ومن در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا؟ شاید به رسم عادت پروانگی مان باز

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم...